struikeltje

soms vreet het aan je

zoals het bruine randje aan een blad sla

soms als het hart van een ajuin

en dan zijn de buitenste rokken al lang droog

soms kruipt het van onder je nagels

en doorboort het los je trommelvlies

het reutelt schokkerig rond je hart

en trekt wat spieren tot op scheurbaarheid

en even plots is het weg

zoals de wind gaat liggen

zoals een zucht ontsnapt

of soms een scheetje